اطلاعات عمومی

الله ابهی دوست عزیز من امیدوارم روزی پر از نور [ بها، ] داشته باشی باری این نوشته را برای لینگ لطفآ آماده کن .. باری اصولآ روح و اسرار آن در نزد پیامبران الهی مکنون و پوشیده بود و راز آن باید تا روز قیامت روز ظهور من یظهر الله که در قرآن آمده کسی که خدا او را ظاهر خواهد کرد گذاشته شده بود و هر وقت از پیامبر اسلام اعراب می پرسیدن یا پیامبر خدا روح چیست میفرمودند چیزی است که نزد خدا ست ، و بیشتر از این اجازه نداشتند که راجع به آن با مردوم صبحت کنند ولی در قرآن مجید به آمدن پروردگار و قیام روح و #لقاءاللّه و ظهور #نبأعظیم و فرا رسیدن روز راستی برای شناخت همبن روح که مختص به ظهور خودش بوده بشارت داده شده است.
از آن جمله می فرماید : ” اذا دکّت الأرض دکّا دکّا و جاء ربّک و الملک صفّا صفّا .” (٢٢) – یعنی ، هنگامی که زمین کوبیده کوبیده شود و پروردگار تو با فرشتگان صف در صف بیایند.” همچنین :
” عمّ یتساء لون ؟ عن النّبأ العظیم الّذی هم فیه مختلفون ؟
کلّا سیعلمون ثمّ کلّا سیعلمون”(٢٣) – یعنی ، از چه می پرسند ؟ از نبأعظیمی که در باره آن گونه گون می‌اندیشند ؟ نه چنین است بزودی خواهند دانست.”
نیز :
” مَنْ کانَ یَرْجوا لِقاءَ اللّه فَإنَّ أَجَلَ اللّه لَآتٍ وَ هُوَ السَّمیعُ العَلیم.” (٢٤) – یعنی: کسانی که دیدار خدا را آرزو کرده‌اند بدانند که هنگام دیدار خدا فراخواهد رسید و اوست شنوا و دانا . “
همچنین :
“یوم یقوم الرّوحُ و الملئکةُ صفّاً لا یتکلّمونَ إِلّا مَنْ أَذِنَ له الرّحمن و قال صَواباَ. ذلک الیوم الحقُّ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إلی رَبِّهِ مآباً.” (٢٥) – یعنی، روزی که روح و فرشتگان صف کشیده قیام نمایند. و در آن روز هیچکس سخن نگوید جز کسی که خداوند مهربان او را به نیکی اجازت فرماید . آن روز روز راستی است، پس کسی که بخواهد، راه بازگشت را به سوی پروردگارش بر گیرد.”
اصولآ روح و اسرار آن در نزد پیامبران الهی مکنون و پوشیده بود و راز آن باید تا روز قیامت روز ظهور من یظهر الله که در قرآن آمده کسی که خدا او را ظاهر خواهد کرد حفظ می شد و هر وقت از پیامبر اسلام اعراب می پرسیدن یا پیامبر خدا روح چیست میفرمودند چیزی است که نزد خدا ست ، و بیشتر از این اجازه نداشتند که راجع به آن با مردوم صبحت کنند ولی در قرآن مجید به آمدن پروردگار و قیام روح و #لقاءاللّه و ظهور #نبأعظیم و فرا رسیدن روز راستی برای شناخت همبن روح که مختص به ظهور خودش بوده بشارت داده شده است.
از آن جمله می فرماید : ” اذا دکّت الأرض دکّا دکّا و جاء ربّک و الملک صفّا صفّا .” (٢٢) – یعنی ، هنگامی که زمین کوبیده کوبیده شود و پروردگار تو با فرشتگان صف در صف بیایند.” همچنین :
” عمّ یتساء لون ؟ عن النّبأ العظیم الّذی هم فیه مختلفون ؟
کلّا سیعلمون ثمّ کلّا سیعلمون”(٢٣) – یعنی ، از چه می پرسند ؟ از نبأعظیمی که در باره آن گونه گون می‌اندیشند ؟ نه چنین است بزودی خواهند دانست.”
نیز :
” مَنْ کانَ یَرْجوا لِقاءَ اللّه فَإنَّ أَجَلَ اللّه لَآتٍ وَ هُوَ السَّمیعُ العَلیم.” (٢٤) – یعنی: کسانی که دیدار خدا را آرزو کرده‌اند بدانند که هنگام دیدار خدا فراخواهد رسید و اوست شنوا و دانا . “
همچنین :
“یوم یقوم الرّوحُ و الملئکةُ صفّاً لا یتکلّمونَ إِلّا مَنْ أَذِنَ له الرّحمن و قال صَواباَ. ذلک الیوم الحقُّ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إلی رَبِّهِ مآباً.” (٢٥) – یعنی، روزی که روح و فرشتگان صف کشیده قیام نمایند. و در آن روز هیچکس سخن نگوید جز کسی که خداوند مهربان او را به نیکی اجازت فرماید . آن روز روز راستی است، پس کسی که بخواهد، راه بازگشت را به سوی پروردگارش بر گیرد.”

#لقاءاللّه بخوانید اسرار اسم اعظم
جهان در پناه اسم اعظم است
اسم جامع و صفات جمال و جلال و كمال حق است و حضرت امیر المومنین علی (ع) فرمودند: «الله» اسم اعظم می باشد و شایسته نیست احدی خود را با این نام بخواند.
ستاره اسم اعظم نمادی از قوم داود نیز است و آن را در عبري מגןדוד (ماغن داويد ـ سپر حضرت داوود) و در زبان انگليسي Star of David (ستاره داوود) مي نامند، يكي از نشان هاي باستاني و سنتي يهوديان است. كه به دوران حضرت داوود مي رسد و گفته شده كه علامتي بر روی سپر جنگي نخستين پادشاه يهودیان یعنی حضرت داوود بوده.

یکی از فلاسفه یهودی كتابي با نام «ستاره نجات» دارد كه در آن هر گوشه ستاره يك اسم دارد: خداوند، جهان و انسان از يكسو و همچنین آفرينش، تجلي و نجات از سوي ديگر.
به نظر این فلسفه دان اين ها مفاهيمي واقعي هستند: خداوند در جهان به وسيله انسان به واقعيت می رسد. تجلي خدا در انسان رويدادي واحد و يكباره نيست بلكه آن نيز سيري دنباله دار است كه انسان را وا مي دارد تا براي همه بشريت نجات را به جهان آورد.
از لحاظ قدمت اين ستاره را به حضرت داوود نبي نسبت داده اند كه پيشينه و قدمت «ماغن داويد» به آغاز پادشاهي حضرت داوود در اورشليم مي رسد. که حدود سه هزار سال سابقه تاريخي دارد.
علماي يهود بر این باورند كه داوود نبي در جنگ ها اين ستاره را به نشانه تحت حمايت بودن قادر متعال بر سپرش نقش مي بسته. يعني كه خداوند از هر شش سمت(شمال، جنوب، شرق، غرب، بالا و پايين) بر كهكشانها و زمين احاطه داشته و از همه اين جهات از او و قومش محافظت مي نماید. به همين دليل يهود اين ستاره را سپر داوود Magen David نيز می نامند

همچنین در دیانت بهائی کلمه بهاء از اهمیت خاصی برخوردار است و بهائیان آن را اسم اعظم میدانند. ذکر نود و پنج مرتبه الله ابهی در بین بهائیان بسیار محبوب است. از آنجایی که کلمه بهاء در حروف ابجد برابر با عدد نه میباشد از این رو ستاره نه پر به عنوان نشاان حضرت بهاءالله نیز شناخته میشود. شوقی ربانی (نوه حضرت عبدالبهاء)، یادآوری فرموده است که بر طبق حروف ابجد، باب برابر ۵ است و بهاء برابر ۹. از این رو ستاره ۹پر نیز به عنوان یکی از نشان‌های دیانت بهائی ذکر می‌شود. بهائیان کلمه اسم اعظم الهی را کلمه بهاء می‌دانند. بهاء به معنی شکوه، درخشندگی و نور است. همچنین دعای اسم اعظم شامل پنج ایه از قرآن مجید است که در آن لفظ «الله لا اله الا هو» به کار رفته است و بسیاری از بزرگان بر این باورند که این لفظ همان اسم اعظم خداوند است. برای گرفتن حاجت، این پنج آیه را باید روزی ۱۱ بار بخوانید.

اگر دوست دارید دعایی را یاد بگیرید که شما را در گرفتن حاجاتتان چند قدم جلوتر ببرد دعای اسم اعظم را یاد بگیرید. ستاره در این مقاله دعای اسم اعظم که در مفاتیح ذکر شده است را به همراه دعای اسم اعظم امام سجاد و سلمان فارسی بازگو کرده است. همچنین سید علیخان شیرازی در کتاب الکلم الطیب گفته است: «اسم اعظم خداى تعالى آن است که ابتدای آن «الله» و انتهای آن «هُوَ» است و حروفش نقطه ندارد و خواندنش تغییر نمی‌کند؛ چه آن حروف زیر و بر داشته باشند یا نداشته باشند و این لفظ در پنج آیه مبارکه از پنج سوره قرآن آمده است: بقره (آیه الکرسی)، آل عمران، نساء، طه و تغابن». شیخ مغربی درباره این پنج آیه گفته است: هر کس این پنج آیه را ورد زبان خودش کند و هر روز ۱۱ بار بخواند برای او هر کار مهمی آسان می‌شود:

1. آیات ۲۵۵ تا ۲۵۷ سوره بقره:

اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ ما بَیْنَ أَیْدیهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا یُحیطُونَ بِشَیْ‏ءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِما شاءَ وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ لا یَؤُدُهُ حِفْظُهُما وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظیمُ. لا إِکْراهَ فِی الدِّینِ قَدْ تَبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُؤْمِنْ بِاللَّهِ فقد استَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‏ لاَ انْفِصامَ لَها وَ اللَّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ. اللَّهُ وَلِیُّ الَّذینَ آمَنُوا یُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ الَّذینَ کَفَرُوا أَوْلِیاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فی‌ها خالِدُونَ.

2. آیات ۲ و ۳ سوره آل عمران:

اَللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ‏. نَزَّلَ عَلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِمَا بَیْنَ یَدَیْهِ وَ أَنْزَلَ التَّوْرَاةَ وَ الْإِنْجِیلَ‏. مِنْ قَبْلُ هُدًى لِلنَّاسِ وَ أَنْزَلَ الْفُرْقَانَ.

3. آیه ۸۷ سوره نسا:

اَللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ لَیَجْمَعَنَّکُمْ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ لاَ رَیْبَ فِیهِ وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ حَدِیثاً.

4. آیه ۸ سوره طه:

اَللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى.

5. آیه ۱۳ سوره تغابن:

اَللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ.

دعای اسم اعظم از امام سجاد (ع)

سید بن طاووس در کتاب مهج الدعوات و منهج العبادات به نقل از امام سجاد (ع) می‌نویسد: «بیست سال از خداوند درخواست کردم که به من اسم اعظم را تعلیم دهد. پس در شبى ایستاده بودم و نماز می‌خواندم. چشم‌هاى من به خواب رفت و دیدم که جدم رسول خدا (ص) از روبرو می‌آمد. وقتی نزدیک من شد بین دو چشم مرا بوسید و گفت: از خداوند متعال چه خواسته بودی؟! گفتم: اى جد بزرگوارم! از خداوند خواستم تا اسم اعظم خود را نشانم بدهد. پیامبر (ص) فرمودند: اى پسرم! این دعا را بنویس. گفتم کجا بنویسم؟ فرمودند: با انگشت خود بر کف دستت بنویس؛ دعا این است:

یَا اللهُ یَا اللهُ یَا اللهُ وَحْدَکَ وَحْدَکَ لَا شَرِیکَ لَکَ
أَنْتَ الْمَنَّانُ‏ بَدِیعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِکْرامِ‏
وَ ذُو الْأَسْمَاءِ الْعِظَامِ وَ ذُو الْعِزِّ الَّذِی لَا یُرَامُ‏
وَ إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِیمُ‏
وَ صَلَّى اللهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ أَجْمَعِینَ
همچنین از سلمان فارسی روایت شده است: هر کس ۱۰ روز بعد از نماز صبح قبل از اینکه با کسی سخن بگوید ۱۰ مرتبه دعای زیر را و بعد از آن سوره یس را بخواند هر حاجتی داشته باشد بی شک بر آورده می‌شود و اگر حاجتش روا نشد بر من لعنت بفرستد؛ به درستی که اسم اعظم الهی در این دعاست:
بسم الله الرحمن الرحیم
یا قَدیمُ یا دائِمُ یا حَیُّ یا قیّوم یا فَردُ یا وَتر یا واحِدُ یا اَحد
یا صَمَدُ یا مَن لَم یَلِد وَ لَم یولَد وَ لم یکن له کفواً اَحد
و صلّی الله عَلی مُحمَدٍ وَ آله اجمعین بِرَحمَتِکَ یا ارحمَ الرّاحمین

همچنین نام بها، بیشتر از پنجاه بار در قرآن آمده واسم اعظم الهی چیزی به جز، بها، نیست «نور»

به قصد روشنی دل و هدایت به کمال، ذکر آن موثر می باشد. نور به معنی منیر و نور بخش است. کلمه نور متجاوز از 50 مرتبه در قرآن آمده است. شیخ رجب برسی گوید: هر کس هزار بار بگوید “یا نور” ( یا بها، ) خداوند ظاهر و باطن او را روشن و منور می گرداند، نور مطلق اوست که منور تمام پیدا و پنهان و دیدنی و ونادیدنی و برطرف کننده ی پرده های ظلمانی است. عدد ابجد نور برابر با 256 می باشد. همچنین «اعلی» از القاب جمال مبارک است که
از اسماء الحسنی الهی می باشد، ذکر آن برای غلبه بر دشمن و رفع فقر و ارتقاء مرتبه و مقام موثر است. و در ذكر سجده “سبحان ربی الاعلی و بحمده” تو بزرگتر از آنی كه آلوده شوی به آلودگی های افكار بشر و بالاتر از آن كه بشود به تصور آیی. نقل شده كه مثل الاعلی كلمه ی «لا اله الا الله» می باشد. عدد ابجد اعلی برابر 111 است.(برابر حرف الف)

پاسخ
الله ابهی دوست گرامی؛ متن شما ویرایش، پیراسته و با ساختاری منظم و جذاب برای انتشار در وبلاگ، کانال یا شبکه‌های اجتماعی (لینک) آماده شد:
اسرار روح، حقیقت اسم اعظم و رمز ظهور
راز مکنون روح در ادیان الهی حقیقت و اسرار روح همواره در نزد پیامبران الهی مکنون و پوشیده بوده و معرفت کامل آن به روز قیامت—روز ظهور «مَن یُظهِرُهُ الله»—موکول شده است. در دوران پیامبر اسلام، هرگاه درباره حقیقت روح می‌پرسیدند، پاسخ این بود که روح از امر پروردگار است و اجازه‌ای برای شکافتن بیشتر این راز با مردم آن زمان وجود نداشت. با این حال، قرآن مجید بشارت داده است که در روز راستین، با قیام روح و لقاءالله، این راز آشکار می‌شود:
• ظهور رب و صفوف فرشتگان: «إِذَا دُکَّتِ الْأَرْضُ دَکّاً دَکّاً * وَجَاءَ رَبُّکَ وَالْمَلَکُ صَفّاً صَفّاً» (فجر: ۲۱-۲۲)
• خبر بزرگ (نبأ عظیم): «عَمَّ یَتَسَاءَلُونَ * عَنِ النَّبَإِ الْعَظِیمِ * الَّذِی هُمْ فِیهِ مُخْتَلِفُونَ * کَلَّا سَیَعْلَمُونَ» (نبأ: ۱-۴)
• وعده لقاءالله: «مَنْ کَانَ یَرْجُو لِقَاءَ اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ وَهُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ» (عنکبوت: ۵)
• قیام روح در روز حق: «یَوْمَ یَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِکَةُ صَفّاً لَا یَتَکَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَاباً * ذَلِکَ الْیَوْمُ الْحَقُّ…» (نبأ: ۳۸-۳۹)
مفهوم اسم اعظم و نمادهای تاریخ ادیان
• سپر داوود (ستاره شش‌پَر): نماد باستانی «ماغن داوید» با قدمتی سه هزار ساله، نشان‌دهنده احاطه و حفاظت الهی از شش جهت (شمال، جنوب، شرق، غرب، بالا و پایین) بر جهان و انسان است. در فلسفه ادیان، گوشه‌های این ستاره مفاهیم آفرینش، تجلی و نجات را در ارتباط خدا، جهان و انسان بازگو می‌کند.
• کلمه «بهاء» و ستاره نه‌پَر: در دیانت بهائی، کلمه «بهاء» به معنای شکوه و نور، همان اسم اعظم الهی است. ذکر «الله‌ابھی» و ارزش ابجدی کلمه بهاء (برابر با عدد ۹)، ستاره نه‌پَر را به عنوان نماد این ظهور و نشانه‌ای از شکوه‌مندی اسم اعظم معرفی می‌سازد.
• اسم اعظم در قرآن و ادعیه: حضرت علی (ع) «الله» را اسم جامع صفات حق دانسته و در روایات اسلامی (از جمله آثار سید بن طاووس و سید علی‌خان شیرازی)، اسم اعظم در ۵ آیه مبارکه قرآن (بقره، آل عمران، النساء، طه، التغابن) که با «الله لا إله إلا هو» آغاز می‌شوند، تجلی یافته است. همچنین ادعیه منسوب به امام سجاد (ع) و سلمان فارسی بر عظمت این اسماء تأکید دارند.
ارتباط «نور» و «اعلی» با اسم اعظم
• واژه «نور»: کلمه نور بیش از ۵۰ بار در قرآن آمده است (با حساب ابجد ۲۵۶). بکارگیری این نام الهی موجب روشنی دل، رفع ظلمت و منور شدن ظاهر و باطن می‌گردد.
• مفهوم «اعلی»: از اسماءالحسنی الهی (با حساب ابجد ۱۱۱) که یادآور رفعت مطلق خداوند از تصورات و افکار بشری است؛ چنان‌که در ذکر سجده «سبحان ربی الأعلى و بحمده» بر آن تأکید می‌شود.
#لقاءالله #اسم_اعظم #نبأ_عظیم #روح #بهاء
اسرار روح و اسم اعظم

https://share.gemini.google/0cZ0GtFUJsBf

..