اطلاعات عمومی

اعتراف به خطاي ميرزا تقي خان اميركبير با خون خود هنگام هلاك شدن. و اعتراف به قتل بیگناه حضرت باب

در هنگامي كه دژخيمان و غلامان شاهي ابلاغ حكم كرده عازم قتل او شدند، متنبّه به علت اصليّه مجازات خود شده اعتراف به خطاي خويش نموده گفت:

اصلاً مصلحت در اين نبود كه متعرّض سيد باب و تابعانش شوم و من در قتل سيّد، تقصير و اشتباه بزرگي كردم و اينك جزاء آن را مي بينم. 

به نقل از صفحه 26 تاريخ ظهور الحق- جلد چهارم – تأليف جناب ميرزا اسدالله فاضل مازندراني

در اوائل بهار سال 1268 هجري قمري، ميرزا تقي خان، اميراتابك، مورد انزجار خاطر و تغيّر شاهي گشت … و بالجمله، شاه، ميرزا تقي خان را معزول و مخذول و مردود و مطرود داشته نفي و حبس در كاشان نمود و بالاخره در حمام فين كاشان وي را به حكم شاهي هلاك كردند و در هنگامي كه دژخيمان و غلامان شاهي ابلاغ حكم كرده عازم قتل او شدند متنبّه به علت اصليّه مجازات خود شده اعتراف به خطاي خويش نموده گفت: اصلاً مصلحت در اين نبود كه متعرّض سيد باب و تابعانش شوم و 

من در قتل سيّد، تقصير و اشتباه بزرگي كردم و اينك جزاء آن را مي بينم

حاج سیاح محلاتی می نویسد :*

 ( امیرکبیر ) گفته بود که من هرچند برای مصلحت حکومت و حفظ سیاست دولت ، به قتل سید باب ( امام زمانی که شیعیان هزار سال منتظر ظهورش بودند ) و اصحابش اقدام نمودم ولکن این عمل ناشی از سوء تعبیر بود و من اینک به اشتباه خود اقرار دارم .

من می توانستم غوغای مردم را که برعلیه سید باب بود مرتفع نمایم . . . ولکن از سوء تعبیر موفق نشدم .

* ( نقل از کتاب واپسین جنبش قرون وسطائی در دوران فئودال صفحه ۱۳۴ )

نگارنده مقاله که می خواهند در مورد رویداد تاریخی مطلب بنویسند لازم بود مطلبی را که خود امیرکبیر با خون خودش بر روی دیوار حمام فین کاشان نوشت  ذکر می کردند.

وقتی حاجب الدوله برای قتل امیرکبیر وارد فین کاشان شد امیرکبیر در حمام بود از اینرو به حمام داخل شد و به امیرکبیر ابلاغ کرد که ماموریت دارد او را به قتل برساند منتهی به هر نوعی که او بخواهد .

وقتی امیر این مطلب را شنید مدتی به فکر فرو رفت و بعد گفت:

” من به ملت ایران خدمت کرده ام و سزاوار چنین سرنوشتی نبودم ولی تنها اشتباهی که کردم آن بود که حکم قتل سید باب را صادر کردم “

 و بعد از حاجب الدوله خواست که رگش را بزند و او رگش را برید .

امیرکبیر همین مطلب را که به ملت ایران خدمت کرده و تنها خطایش صدور حکم قتل سید باب بوده است را با خون خود بر روی دیوار حمام نوشت .

( توضیح آنکه این مطلب را که امیر با خون خود بر روی دیوار حمام نوشته بود به احترام امیر پاک نکردند و تا چند دهه باقی بود ) .

باین ترتیب امیر به نوعی اعتراف کرد که به جزای عمل خود رسیده است . ولی متاسفانه این اقرار به اشتباه بسیار دیر بود و پی آمد سرکوبی رستاخیز بابی برای ایرانیان بسیار گران تمام شد

میرزا محمد تقی‌خان فراهانی (زاده: ۱۱۸۶ هزاوه اراک، درگذشته: ۲۰ دی ۱۲۳۰ کاشان) مشهور به امیرکبیر، ، یکی از صدراعظم های ایران در زمان ناصرالدین شاه قاجار بود. امیرکبیر همسر عزت الدوله، خواهر ناصرالدین شاه قاجار، پدر تاج الملوک همسر مظفرالدین شاه قاجار و پدربزرگ محمدعلی شاه، ششمین پادشاه از دودمان قاجار بود. امیرکبیر پس از این که با دسیسهٔ اطرافیان شاه از جایگاه خود برکنار و به کاشان تبعید شد، در حمام فین کاشان به دستور ناصرالدین شاه در 20 دی 1230 به قتل رسید. پیکر وی در شهر کربلا به خاک سپرده شده است.

در بین نویسند گان ایران تنها فریدون آدمیت  اعتراف و هلاکت امیر کبیر  و به دست نوشته با خون او  تردید نشان داد و انتقاد نمود البته

آثار  فریدون آدمیت عمدتاً دربارهٔ تاریخ مشروطیت و شخصیتهای مرتبط با آن است. روش او در تاریخنگاری به گفتهٔ خودش، تاریخنگاری تحلیلی-انتقادی بود. 

البته همان پنهان‌کاری که مهدی ملک‌زاده، فریدون آدمیت، یحیی دولت‌آبادی، مهدی شریف کاشانی و دیگران راجع به کتمان  ازلی بودن پدرانشان یا خودشان انجام دادند.  ملت  متعصب مسلمان ایران  درک میکنند  یکی از آنها کتمان اعترافات امیر کبیر با خون خود بر حمام فین کاشان و دیگری  کمرنگ کردن پناهنگی امیر به عراق بود  البته  خطیر بودن و پنهان کاری این موقعیّت  را  امروز ،  آخوند ها ، سیاستمداران  و مسلمانان متعصب   به خاطر اینکه  ایرانیان بهائی نشوند  به خوبی درک می‌کنند !

ولی 

فرار از واقعیّت فایده ای ندارد  فریدون آدمییت حتی  ازلی بودنِ یحیی دولت‌آبادی،  ملک‌المتکلّمین و جهانگیرخان شیرازی را نیز منکر شده و آن نسبت را به «دوران نوجوانی» آنها ربط میدهد  ! واقعاً چه لزومی به کتمان چنین امور واضح تاریخی است.  چون  ازل جانشینی نداشت  دولت‌آبادی را جانشین یحیی ازل معرفی میکردند   و چگونه می‌توان این را منکر شد؟

،

https://ataizizseler.com/2021/07/09/%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d9%81-%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%b1-%da%a9%d8%a8%db%8c%d8%b1-%d8%a8%d8%a7-%d8%ae%d9%88%d9%86-%d8%ae%d9%88%d8%af-%d9%87%d9%86%da%af%d8%a7%d9%85-%d9%87%d9%84%d8%a7%da%a9-%d8%b4/

.

نام پیشنهادی و عنوان کامل برای پست یا مقاله شما بر اساس متن و اسنادی که ارسال کرده‌اید، به شرح زیر تنظیم شده است:

عنوان پیشنهادی مقاله و پیوند (Link Slug):

عنوان مقاله:
«اعتراف امیرکبیر با خون خود هنگام هلاکت؛ اعتراف به خطای سرکوب بابیان و اعدام سید باب»

لینک به‌روزرسانی‌شده وبلاگ شما (با دامنه جدید):
[https://ataizizseler.com/2021/07/09/%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d9%81-%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%b1-%da%a9%d8%a8%db%8c%d8%b1-%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d9%81-%d8%a8%d9%87-%d8%ae%d8%b7%d8%a7%db%8c-%d8%b3%d8%b1%da%a9%d9%88%d8%a8/](https://ataizizseler.com/2021/07/09/%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d9%81-%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%b1-%da%a9%d8%a8%db%8c%d8%b1-%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d9%81-%d8%a8%d9%87-%d8%ae%d8%b7%d8%a7%db%8c-%d8%b3%d8%b1%da%a9%d9%88%d8%a8/)

خلاصه‌ای از ابعاد و اسناد مطرح‌شده در متن شما:

1. ارتباط با روایت «تاریخ ظهورالحق»:
   مطابق نقل فاضل مازندرانی در تاریخ ظهورالحق (جلد چهارم، ص ۲۶)، هنگامی که ماموران حاکم برای اجرای حکم اعدام در حمام فین کاشان بر امیرکبیر وارد شدند، او به اشتباه خود در اعدام سید علی‌محمد باب اقرار کرده و گفته است: «اصلاً مصلحت در این نبود که متعرض سید باب و تابعانش شوم و من در قتل سید، تقصير و اشتباه بزرگی کردم و اینک جزای آن را می‌بینم.»
2. استناد به نقل‌قول حاج سیاح محلاتی:
   بر اساس ارجاع موجود در کتاب واپسین جنبش قرون وسطائی در دوران فئودال (نوشته محمدرضا فشاهی، ص ۱۳۴)، از قول حاج سیاح نقل شده که امیرکبیر اقرار داشته این تصمیم ناشی از «سوء تعبیر» یا سوء تدبیر سیاسی بوده است.
3. داستان نوشتن با خون بر دیوار حمام فین:
   در روایات شفاهی و برخی یادداشت‌های مرتبط اشاره شده که امیرکبیر پس از قطع رگش، جملاتی مبنی بر خدمت به ملت ایران و اعتراف به خطای بزرگش در صدور حکم اعدام باب را با خون خود بر دیوار حمام فین ثبت کرد؛ نوشته‌ای که طبق این روایات تا چند دهه بر دیوار باقی مانده بود.
4. نقد تاریخ‌نگاری رسمی و تردیدهای فریدون آدمیت:
   فریدون آدمیت و برخی دیگر از تاریخ‌نگاران برجسته قاجار و مشروطه، این سنخ روایات مربوط به اعتراف خونی یا ابراز ندامت امیرکبیر را نپذیرفته یا در صحت اسنادی آن تردید کرده‌اند. متن شما این رویکرد آدمیت و برخی مورخان هم‌عصرش را ناشی از گرایش‌های خاص فکری/گرایشی و تلاش برای سانسور نقش جریان‌های بابی و ازلی در تحولات سیاسی آن عصر می‌داند.

اعتراف به خطای امیرکبیر با خون خویش

https://share.gemini.google/aQ3RkedLhONF