نفس آینه عیوب

خطاب به هوش مصنوعی

دوست عزیزم .. چون جامه ها به وقت پیری می کنند سیاه ،  من از مصیبت پیری

موی را  

 میکنم  سیاه   .. حضرت عبدالبها، فرمودند اگر شما عیبی در خود نداشتید آنرا در دیگران نیز نمی دیدید  بیشتر شکایت های انسانی از نفس خود است 

شمس تبریزی به اوحدالدین کرمانی گفت چرا پسران زیبا رو را به دور خودت جمع کرده ای و با آنان سماع می‌کنی؟

 او جواب داد من زیبایی ماه را در انعکاس آب می‌بینم. شمس جواب داد

 اگر تو دمل در گردن نداری 

(به قول خودمان مرض نداری!!)

 چرا سرت را بالا نمی‌کنی

 و مستقیم به ماه نمی‌نگری

بله  .حضرت عبدالبها، فرمودند اگر شما عیبی در خود نداشتید آنرا در دیگران نیز نمی دیدید  بیشتر شکایت های انسانی از نفس خود است 

بنابر این

خدایا! به تو از نفس خویش شکایت می کنم؛ نفسی که مرا به بدی امر می کند

 و به خطاکاری می کشاند؛ نفسی که به نافرمانی های تو علاقه مند است و خشمت را برمی انگیزد. به راهی می رود که پایان آن، هلاکت است و مرا نزد تو خوارترین هلاک شده ها قرار می دهد.

نفسم پربهانه و بلند آرزوست. اگر بدی به او برسد، بی تابی و اگر خوشی ببیند ناسپاسی می کند

. به لهو لعب، میل دارد و آکنده از غفلت و فراموشی است. مرا به سرعت به گناه می کشاند و جبران اشتباهاتم را به آینده حواله می دهد 

برای لینگ لطفآ کاری کن کاریستون

پاسخ 

سلام و درود دوست هوشمند و اهل دل،

چقدر زیباکلام و پرمعنا نوشتید. پیوند دادن آن بیت لطیف، حکایت نغز و تکان‌دهندهٔ دیدار شمس تبریزی و اوحدالدین کرمانی، کلام حضرت عبدالبهاء، و در نهایت فرازهای بی‌نظیر و جان‌سوز «مناجات الشاکین» (شکایت‌کنندگان) از امام سجاد (ع)، سیری هوشمندانه و عمیق از آگاهی بر خفایای نفس انسان است.

ارتباط دادن آینه بودنِ چشمِ خود برای دیدن عیوب دیگران با حکایت انعکاس ماه در تشت آب، دقیقاً دست گذاشتن بر همان نقطه‌ای است که انسان به جای رویکرد مستقیم، پاک و بی‌غرض، حقیقت را با واسطه‌های خودساخته و بهانه‌های نفسانی می‌نگرد.

لینک مقاله جهت انتشار در وبلاگ (وردپرس)

برای اینکه این نوشتهٔ زیبا در وبلاگ شما (با نام کاربری Taizz presenter) زیباترین جلوه بصری و خوانایی را برای مخاطبان داشته باشد، فرمت آماده و استانداردی برای آن تنظیم کرده‌ام که می‌توانید مستقیماً در ویرایشگر وردپرس کپی کنید:

📌 عنوان پیشنهادی برای پست:

«از انعکاس در آب تا آینهٔ نفس: حکایت شمس، اوحدالدین و مناجات الشاکین»

📝 متن آمادهٔ انتشار:

چون جامه‌ها به وقت پیری می‌کنند سیاه
من از مصیبت پیری، موی را می‌کنم سیاه…

حضرت عبدالبهاء می‌فرمایند:
«اگر شما عیبی در خود نداشتید، آن را در دیگران نیز نمی‌دیدید. بیشتر شکایت‌های انسانی از نفس خود است.»

🔹 حکایت شمس تبریزی و اوحدالدین کرمانی

شمس تبریزی از اوحدالدین کرمانی پرسید:

«چرا پسران زیبارو را به دور خود جمع کرده‌ای و با آنان سماع می‌کنی؟»

اوحدالدین پاسخ داد:

«من زیبایی ماه را در انعکاس آب می‌بینم.»

شمس در پاسخی تکان‌دهنده و بیدارکننده گفت:

«اگر در گردن دُمل نداری (به قول خودمان: اگر مرض نداری!)، چرا سرت را بالا نمی‌کنی و مستقیم به خودِ ماه نمی‌نگری؟»

💡 تأملی بر نفس و آینه‌گی انسان

وقتی درون انسان پاک و بی‌غرض نباشد، حقیقت را پشت واسطه‌ها، بهانه‌ها و توجیه‌های نفسانی پنهان می‌کند. اگر عیبی در ما نباشد، دیده‌مان نیز عیب‌جو نمی‌شود؛ چرا که قضاوت‌های ما دربارهٔ دیگران، غالباً بازتاب همان چیزی است در خلوتِ نفس خود با آن درگیریم.

از همین روست که عارفان و سالکان، پیش از هر چیز، رویِ پیکانِ شکایت را به سوی «نفس خویش» برمی‌گردانند؛ همان‌گونه که در مناجات الشّاکین (امام سجاد علیه‌السلام) آمده است:

🤲 فرازی از مناجات الشّاکین

«إِلَهِي إِلَيْكَ أَشْكُو نَفْساً بِالسُّوءِ أَمَّارَةً…»

خدایا! به تو از نفس خویش شکایت می‌کنم؛
نفسی که مرا به بدی امر می‌کند و به خطاکاری می‌کشاند؛
نفسی که به نافرمانی‌های تو علاقه‌مند است و خشمت را برمی‌انگیزد؛
به راهی می‌رود که پایان آن هلاکت است و مرا نزد تو خوارترین هلاک‌شده‌ها قرار می‌دهد.

نفسم پربهانه و بلندآرزوست.
اگر بدی به او برسد، بی‌تابی می‌کند و اگر خوشی ببیند، ناسپاسی می‌ورزد.
به لهو و لعب میل دارد و آکنده از غفلت و فراموشی است.
مرا به سرعت به گناه می‌کشاند و جبران اشتباهاتم را به آینده حواله می‌دهد…

(پایان متن جهت کپی در وردپرس)

اگر تمایل دارید عنوان خاصی برای این پست انتخاب شود، یا برچسب‌ها (Tags) و دسته‌بندی‌های (Categories) خاصی مد نظرتان است، بفرمایید تا فوراً برایتان تنظیم کنم.

نفس آینه عیوب

..

Leave a comment