قیامت بزرگترین خبر تمام دوران ها بوده لذا
حدود یک سوم از تعداد آیات را به خود اختصاص داده، که نشان اهمیت آن است
افزون بر موارد گذشته، قرآن کریم نامها و صفاتی نیز برای قیامت مطرح فرموده که هرکدام به یکی از ویژگیها یا رخدادهای آن روز دلالت دارد. برخی از آن موارد چنین است:
ـ الحاقه (حاقه/ ۱۰۳): تحققیابنده، حتمی؛
ـ الواقعه (واقعه): واقعشدنی؛
ـ غد (حشر/ ۱۸): فردا؛
ـ ساعة (روم/ ۱۲): پاره زمان؛
ـ یومالحق (نبا/ ۳۹): روز بر حق؛
ـ یومالفصل (نبا/ ۱۷): روز فصل خصومت، روز جدایی؛
ـ یوم معلوم (واقعه/ ۵۰): روزی معین؛
ـ یومالوعید (ق/ ۲۰): روز تهدید، روزی که بدان هشدار داده شده؛
ـ یوم عظیم (یونس/ ۱۵): روزی پرشکوه؛
ـ یوم کبیر (هود/ ۳): روزی بزرگ؛
ـ یومالدین (حمد/ ۴): روز قانون و جزا؛
ـ یوم لا مرد له من الله (شوری/ ۴۷): روز بیبازگشت؛
ـ یومالخروج (ق/ ۱۱): روز خارج شدن؛
ـ یومالیم (هود/ ۲۶): روز دردناک؛
ـ یوم عسیر (مدثر/ ۱۹): روز سخت؛
ـ یوم مشهود (هود/ ۱۰۳): روز مورد مشاهده؛
ـ یوما ثقیلا (انسان/ ۲۷): روزی سنگین؛
ـ یوم عقیم (حج/ ۵۵): روز بدفرجام؛
ـ یومالجمع (تغابن/ ۹): روز گرد آمدن؛
ـ یومالتغابن (تغابن/ ۹): روز احساس غبن، روز پشیمانی؛
ـ یومالحسرة (مریم/ ۳۹) روز اندوه و رشک؛
ـ یومالخلود (ق/ ۳۴): روز جاودانگی؛
ـ یوم محیط (هود/ ۸۴): روز احاطهکننده؛
ـ یوم یقوم الروح و الملائکة صفا (نبا/ ۳۸): روزی که روحالقدس و فرشتگان به صف میایستند؛
ـ یوم مجموع له الناس (هود/ ۱۰۳): روزی که همه مردمان برای آن روز جمع میشوند؛
ـ یوم تشخص فیه الابصار (ابراهیم/ ۴۲): روزی که چشمها در آن خیره و حیران میشوند؛
ـ یوما تتقلب فیه القلوب و الابصار (نور/ ۳۷): روزی که در آن دلها و چشمها دگرگون میشوند؛
ـ یوم یتذکر الانسان ما سعی (نازعات/ ۳۵): روزی که انسان تلاش خود را به یاد میآورد؛
ـ یوما یجعل الولدان شیبا (مزمل/ ۱۷): روزی که کودکان را پیر میکند؛
ـ یوما عبوسا قمطریرا (انسان/ ۱۰): روزی دُژَم و اندوهگین؛
ـ یوم تبلی السرائر (طارق/ ۹): روز برملا شدن اسرار، روز آشکاری درونها.
نتیجه
- در آیات قرآن کریم، برخی از جنبههای واقعه قیامت روشن شده است؛ همچون تردیدناپذیر بودن آن، نزدیک بودن آن، تفاوت چهرههای انسانها در قیامت و برخورد انسانها با همنشینان خود در قیامت.
- در قرآن کریم، یقینی بودن واقعه قیامت با چنین تعبیرهایی یاد شده است: روزی یقینی و بر حق، تردیدناپذیر، آمدنی، واقعهای که دروغی در آن نیست، و روزی که خدای رحمان در عین رحمت بر بندگان، مردم را در آن روز جمع خواهد کرد.
- درباره نزدیک بودن فاصله قیامت، براساس آیات قرآن باید گفت که مراد از آن، احساسی است که پس از بیداری و زنده شدن در قیامت به انسانها دست میدهد. به بیان دیگر، پس از بیداری در صحنه قیامت، انسان فاصله خود را با مرگ و زندگی دنیا بسیار کم میبیند، به گونهای که احساس میکند تنها بخشی از روز را در خواب بوده است. گویا همچون خواب، پس از بیداری و زنده شدن، عالم برزخ را از یاد میبرد و از همین روست که فاصله قیامت را بسیار نزدیک میبیند.
- چهرههای انسانها در قیامت، بسته به ایمان و عملشان، متفاوت خواهد بود: مؤمنان سپیدرو و کافران سیهرو.
- انسانهای گناهکار و ظالم با همنشینان خود در قیامت مجادله میکنند. این همنشینان همان کسانی هستند که در دنیا نیز با آنها قرین و همنشین بودهاند.
Leave a comment