اطلاعات عمومی

Responses

1. 

   Ali Kargari

   April 14, 2026

   نه تنها شما ظالمین می‌خواهند حتی ما مسلمان ها هم نیز افسرده باشیم و آدم افسرده از دنیا چیزی نمی‌خواهد. از همه دل کنده و بی‌آرزوست. طلبی ندارد، مطالبه ندارد و حتی شاید توقفِ زندگی‌‌اش را حس نکند. به قول کامو، تمام تلاش آن‌ها ناامید کردن آدم از “بودن” است.

   LikeLike

   Reply
2. 

   Ali Kargari

   June 29, 2026

   قائم مقام بالاخره به سزای اعمالش رسید اقدامات اصلی دولت قاجار در دوران صدارت حاجی میرزا آقاسی (معروف به قائم‌مقام ثانی) علیه سید علی‌محمد باب شامل موارد زیر است: [1] منع دیدار با شاه و تبعید به ماکو: پس از آنکه باب به اصفهان رسید و مورد حمایت والی آنجا قرار گرفت، حاجی میرزا آقاسی از ترس نفوذ او، مانع از رسیدن باب به تهران شد و دستور داد او را مستقیماً به قلعه ماکو (آذربایجان) تبعید و زندانی کنند. [1, 2, 3] انتقال به قلعه چهریق: صدراعظم وقت برای جلوگیری از ارتباطات و دسترسی مریدان، باب را به شدت تحت فشار قرار داد و در سال ۱۲۶۴ هجری قمری او را از ماکو به قلعه سخت‌گذر چهریق منتقل کرد. ترتیب مجلس مناظره و محکومیت: برای خنثی کردن تبلیغات بابیان، وی و محمدشاه دستور دادند که باب را به تبریز منتقل کنند تا در جلسه‌ای با حضور علما و ولیعهد (ناصرالدین میرزا) محاکمه شود. در این مناظره علما بر ارتداد او حکم دادند. https://taizzpersenter.wordpress.com/2026/04/14/%d8%a7%da%af%d8%b1-%d8%b8%d8%a7%d9%84%d9%85%db%8c%d9%86-%d9%85%db%8c%d8%af%d8%a7%d9%86%d8%b3%d8%aa%d9%86%d8%af-%d8%9f/

   LikeLike

   Reply
3. 

   Ali Kargari

   July 21, 2026

   گیرم به ظالمان است عذابی علیم زین محکمه یا رب به ستم دیده چه سود ؟ خیر اینجور نیست زیرا ارتقاع آگاهی مظلوم گرفتن حق او از ظالم است زاویه دید تنها میتواند ، یک لایه معنایی جدید و امیدبخش به این بحث فلسفی اضافه کند. اگر از این زاویه نگاه کنیم، فرآیند دادخواهی و گرفتن حق مظلوم بیهوده نیست. ارتقای آگاهی و رشد درونی درک ارزش عدالت: مواجهه با حقیقت و اجرای عدالت، آگاهی ستمدیده را نسبت به کرامت انسانی خود بالا می‌برد. رهایی از حس قربانی بودن: وقتی ستمگر پاسخگو می‌شود، ستمدیده از موضع ضعف خارج شده و به قدرت روحی دست می‌یابد. کسب تجربه و حکمت: این فرآیند به انسان یاد می‌دهد که چگونه در برابر بی‌عدالتی‌های آینده ایستادگی کند. شاعر در این بیت بیشتر روی رنج مادی و دنیوی تمرکز دارد. نگاه او از سر دلسوزی برای کسی است که عمر، جوانی یا سلامتی‌اش را زیر بار ظلم از دست داده است. حرف شاعر این است که مجازات ظالم در آینده، زمانِ از دست رفته یا زخم‌های عمیقِ گذشته‌ی ستمدیده را در این دنیا زنده نمی‌کند. در واقع، این نگرش به سود معنوی و فکری (رشد آگاهی) اشاره می‌کنید، در حالی که شاعر تنها به سود مادی و جبران رنج‌های فیزیکی نظر دارد . هر دو دیدگاه مکمل یکدیگر هستند و ابعاد مختلف این چالش بزرگ بشری را نشان می‌دهن https://taizzpersenter.wordpress.com/2026/04/14/%d8%a7%da%af%d8%b1-%d8%b8%d8%a7%d9%84%d9%85%db%8c%d9%86-%d9%85%db%8c%d8%af%d8%a7%d9%86%d8%b3%d8%aa%d9%86%d8%af-%d8%9f/

   LikeLike

   Reply